σύνθεση

1. Έργο ή δημιούργημα που προκύπτει από την οργάνωση και ενοποίηση μερών (όπως λέξεων, μελωδιών, χρωμάτων ή ιδεών) σε ένα ολοκληρωμένο καλλιτεχνικό, λογοτεχνικό ή μουσικό σύνολο.

2. Διαδικασία κατά την οποία απλούστερα στοιχεία ενώνονται ή αλληλεπιδρούν για να σχηματίσουν μια νέα ουσία ή δομή, ιδίως σε χημικά ή βιολογικά πλαίσια.

3. Δομή ή οργάνωση των στοιχείων ενός αντικειμένου, κειμένου ή συστήματος που καθορίζει τη συνολική του μορφή και λειτουργία.

4. Στη γλωσσολογία, ο σχηματισμός νέων λέξεων ή όρων μέσω της συνένωσης ή συνύπαρξης μορφημάτων.