διαίρεση

ουσιαστικό

1. Μαθηματική πράξη που χωρίζει έναν αριθμό ή ένα σύνολο σε ίσα ή άνισα μέρη και προσδιορίζει πόσες φορές περιέχεται ο διαιρέτης στον διαιρετέο.

2. Διαδικασία ή αποτέλεσμα του χωρισμού ενός όλου σε μέρη για κατανομή, οργάνωση ή ανάλυση.

Συνώνυμα

διαχωρισμός διάσπαση διχασμός χωρισμός σχίσμα μοίρασμα μερισμός καταμερισμός κατανομή μοιρασιά αποσχισμός διαμερισμός κατακερματισμός χώρισμα διχοτόμηση τμήμα τομή τμηματοποίηση σπάσιμο κομματιασμός κατηγορία ανάλυση διάσταση κόψιμο

Αντώνυμα

ένωση συγχώνευση ενοποίηση συνένωση πολλαπλασιασμός ενότητα ομοσπονδία συμφιλίωση αδελφότητα συσπείρωση σύνθεση συγκέντρωση ενσωμάτωση επανένωση σύνδεση ολότητα ομόνοια συμμαχία συνδυασμός διασταύρωση αλληλεγγύη ανάμειξη σύμπραξη συγκόλληση ομοφωνία συναγωγή συμπαράταξη συνδικάτο

Παραδείγματα χρήσης

  • Η διαίρεση του 12 με το 4 δίνει 3.
  • Η διαίρεση της εταιρείας σε δύο τμήματα ανακοινώθηκε χθες.
  • Η διαίρεση του κυττάρου συμβαίνει κατά τη μίτωση.
  • Η διαίρεση στην κοινωνία έγινε πιο έντονη μετά τις εκλογές.
  • Η διαίρεση του στρατού σε επιμέρους μονάδες διευκόλυνε την επιχείρηση.