αποδόμηση

άλλο

1. Η διαδικασία κατά την οποία κάτι διασπάται, αποσυναρμολογείται ή χάνει τη συνοχή και τη δομή του.

2. Η ανάλυση ενός συνόλου στα επιμέρους στοιχεία του για κατανόηση, ερμηνεία ή κριτική εξέταση.

Συνώνυμα

αποσύνθεση διάλυση αποσυναρμολόγηση κατεδάφιση κριτική αμφισβήτηση υπονόμευση απομυθοποίηση ξεμοντάρισμα ανάλυση διάσπαση θρυμματισμός καταστροφή διάβρωση αναίρεση εκμηδένιση γκρέμισμα εξάρθρωση

Αντώνυμα

σύνθεση κατασκευή συναρμολόγηση οικοδόμηση ανέγερση διαμόρφωση εδραίωση ενίσχυση ενοποίηση στερέωση επιβεβαίωση συντήρηση διατήρηση συγκρότηση θεμελίωση παρασκευή

Παραδείγματα χρήσης

  • Στη φιλοσοφία, η αποδόμηση ενός κειμένου αποκαλύπτει κρυφές αντιφάσεις.
  • Η αποδόμηση των παραδοσιακών κοινωνικών ρόλων επηρεάζει τις νέες γενιές.
  • Στο περιβάλλον, η αποδόμηση των οργανικών υπολειμμάτων επιστρέφει θρεπτικά στοιχεία στο έδαφος.
  • Στα μαθηματικά, η αποδόμηση ενός πίνακα σε ιδιοτιμές απλοποιεί τους υπολογισμούς.
  • Στον κινηματογράφο, η αποδόμηση της ηρωικής φιγούρας δημιούργησε πιο σύνθετους χαρακτήρες.