μελωδία

ουσιαστικό

1. Σειρά μουσικών τόνων ή φθόγγων οργανωμένη σε μελωδικές κινήσεις και διαστήματα, που σχηματίζει αναγνωρίσιμο μουσικό θέμα.

2. Η εκτέλεση ή ο ήχος αυτής της σειράς τόνων σε τραγούδι ή μουσικό κομμάτι.

Συνώνυμα

μέλος θέμα μοτίβο ψαλμός τραγούδισμα κομμάτι μουσική τραγούδι άσμα ρεφρέν φράση σόλο καντάδα σύνθεση τόνος

Αντώνυμα

σιωπή θόρυβος δυσφωνία δυσαρμονία κρότος βοή

Παραδείγματα χρήσης

Η μελωδία του πιάνου γέμισε την αίθουσα.
Δεν μπορούσα να βγάλω από το κεφάλι μου τη μελωδία εκείνου του τραγουδιού.
Η φωνή της είχε μια απαλή μελωδία που καθησύχαζε τα παιδιά.
Τα πουλιά έδιναν το πρωί τη δική τους μελωδία στο πάρκο.
Στη σύνθεση, η μελωδία εναλλάσσεται με το αντίστιχο για αντίθεση.