σύνεση

ουσιαστικό

1. Ικανότητα ή ιδιότητα του να σκέφτεται και να κρίνει κάποιος με λογική και μετριοπάθεια, αξιολογώντας τις συνέπειες πριν από οποιαδήποτε ενέργεια και αποφεύγοντας τον παρορμητισμό.

Συνώνυμα

φρόνηση σωφροσύνη διάκριση κρίση σοφία προσοχή μετριοπάθεια προσεκτικότητα οξυδέρκεια ωριμότητα μέτρο υπευθυνότητα προνοητικότητα εγκράτεια συγκράτηση ψυχραιμία νοημοσύνη μυαλό λογική κατανόηση διάνοια

Αντώνυμα

απερισκεψία παρορμητικότητα ανευθυνότητα αφροσύνη επιπολαιότητα μανία μωρία χαζομάρα τρέλα κουταμάρα παλαβομάρα παράνοια παραλογισμός χαζοσύνη παραφροσύνη σαχλαμάρα ανοησία βλακεία ανωριμότητα απρονοησία ασυναρτησία παραλήρημα παρόρμηση μπούρδα μαλακία αφέλεια ελαφρότητα ηλιθιότητα οίστρος

Παραδείγματα χρήσης

  • Η σύνεση του γονέα απέτρεψε λάθη στην ανατροφή.
  • Με σύνεση αποφάσισε να μην επενδύσει τα χρήματά του.
  • Έδειξε σύνεση όταν απάντησε στις προσβολές.
  • Η σύνεση επιβάλλει να σκεφτούμε τις συνέπειες πριν μιλήσουμε.
  • Η σύνεση και η υπομονή φέρνουν καλύτερα αποτελέσματα.