αφέλεια

ουσιαστικό

1. Ιδιότητα ή κατάσταση όπου ένα άτομο εμφανίζει έλλειψη καχυποψίας και κριτικής αξιολόγησης απέναντι σε προτάσεις, καταστάσεις ή πρόσωπα, με αποτέλεσμα να εμπιστεύεται εύκολα ή να μην αντιλαμβάνεται πιθανή εξαπάτηση.

Συνώνυμα

ναϊβότητα ευπιστία αθωότητα απλοϊκότητα χαζοσύνη κουταμάρα χαζομάρα ανοησία εφησυχασμός απλότητα ειλικρίνεια επιπολαιότητα ηλιθιότητα μωρία βλακεία πίστη εμπιστοσύνη αμεριμνησία ελαφρότητα

Αντώνυμα

επιφύλαξη σκεπτικισμός δύσπιστία καχυποψία επιφυλακτικότητα οξυδέρκεια προσεκτικότητα προνοητικότητα ωριμότητα πονηριά λογισμός φρόνηση εξυπνάδα δυσπιστία ευστροφία πανουργία εμπειρία σοφία δόλος επίγνωση νοημοσύνη σύνεση μυαλό εξέταση διάνοια

Παραδείγματα χρήσης

  • Η αφέλεια του παιδιού το έκανε να πιστέψει το παραμύθι.
  • Η αφέλεια στο σχέδιό της είναι μέρος της αισθητικής του έργου.
  • Πλήρωσε ακριβά την αφέλεια του όταν εμπιστεύτηκε ένα ψεύτικο επενδυτικό σχέδιο.
  • Υπήρχε μια γλυκιά αφέλεια στο βλέμμα της που γοήτευε τους άλλους.
  • Με μια αφέλεια θεώρησε ότι όλα θα λύνονταν χωρίς κόπο.