ανοησία

ουσιαστικό

1. Έλλειψη λογικής κρίσης ή συνετής σκέψης, που εκδηλώνεται με παράλογες, επιπόλαιες ή ανεύθυνες πράξεις και αποφάσεις.

2. Λεκτικό ή εννοιολογικό περιεχόμενο χωρίς ουσιαστική βάση ή σημασία, που παρουσιάζεται ως ασύνδετο ή ανούσιο.

Συνώνυμα

βλακεία ηλιθιότητα μωρία μωρολογία μωροσύνη κουταμάρα χαζομάρα μπαρούφα παπαριά μαλακία παλαβομάρα μπούρδα κοτσάνα μπουρδολογία χαζοσύνη σαχλαμάρα αφέλεια επιπολαιότητα απερισκεψία ασυναρτησία αερολογία γελοιότητα παραλογισμός αφροσύνη άγνοια ελαφρότητα παραστράτημα αμάθεια

Αντώνυμα

σοφία σύνεση λογική φρόνηση νοημοσύνη οξυδέρκεια σωφροσύνη μυαλό νους διάνοια εξυπνάδα ιδιοφυία λογισμός νόημα νοητικότητα λογικότητα σοβαρότητα προνοητικότητα επιμέλεια εγκέφαλος έννοια επιχειρηματολογία νόηση ευστροφία συλλογισμός σκέψη γνώση ταλέντο

Παραδείγματα χρήσης

  • Η ιδέα αυτή είναι ανοησία.
  • Μην λες τέτοια ανοησία, δεν βοηθάει.
  • Αυτό που έκανες ήταν ανοησία.
  • Τι ανοησία!
  • Πρέπει να σταματήσουμε αυτή την ανοησία.