παρόρμηση

ουσιαστικό

1. Έντονη, συχνά στιγμιαία ψυχική ώθηση ή ανάγκη που ωθεί ένα άτομο να προβεί σε συγκεκριμένη ενέργεια.

2. Παροδική, αυθόρμητη επιθυμία για άμεση δράση, χωρίς εκτεταμένο στοχασμό.

Συνώνυμα

ώθηση ορμή ώθημα παραφορά παρότρυνση παρακίνηση κίνητρο επιθυμία ένστικτο πειρασμός διέγερση κέντρισμα έφεση ανάγκη σπρώξιμο έμπνευση όρεξη κέφι προθυμία αίσθημα ερεθισμός παρορμητικότητα

Αντώνυμα

συγκράτηση αυτοέλεγχος εγκράτεια υπομονή αναστολή αυτοσυγκράτηση περισυλλογή ψυχραιμία σύνεση λογική μέτρο σκέψη υπολογισμός στοχασμός

Παραδείγματα χρήσης

  • Υπέκυψε στην παρόρμηση να αγοράσει το έξτρα παγωτό, παρά τη δίαιτά του.
  • Μια ξαφνική παρόρμηση τον έσπρωξε να τηλεφωνήσει στη μητέρα του.
  • Η παρόρμηση για εκδίκηση τον τύφλωνε και τον έκανε να παίρνει λάθος αποφάσεις.
  • Η παρόρμηση του καλλιτέχνη να πειραματιστεί οδήγησε σε ένα πρωτότυπο έργο.
  • Ήταν η παρόρμηση που χρειαζόταν για να ξεκινήσει το σχέδιο ανανέωσης του γραφείου.