ασυναρτησία

ουσιαστικό

1. Έλλειψη συνοχής ή λογικής σύνδεσης στον λόγο, στη σκέψη ή σε ένα επιχείρημα, που οδηγεί σε αποσπασματικές, άτοπες ή παράλογες εκφράσεις.

Συνώνυμα

παραλογισμός μπουρδολογία αερολογία ανοησία βλακεία παπαρολογία παπαριά μπαρούφα μπούρδα σαχλαμάρα κουταμάρα τραγελαφία παραλήρημα κουραφέξαλα φλυαρία παραμύθι

Αντώνυμα

λογική λογικότητα συνοχή συνεκτικότητα συλλογισμός διαύγεια νόημα ορθολογισμός επιχειρηματολογία σύνεση συνέπεια συνάφεια διάνοια σκεπτικό νοημοσύνη έλεγχος

Παραδείγματα χρήσης

Η ασυναρτησία που έλεγε μετά το ατύχημα ανησύχησε τους γιατρούς.
Τα επιχειρήματά του είναι ασυναρτησία, δεν έχουν λογική.
Κάθε φορά που θυμώνει, λέει ασυναρτησία χωρίς να σκέφτεται.
Η ιδέα ότι το σύστημα δεν χρειάζεται κανόνες είναι σκέτη ασυναρτησία.
Στην κριτική του χαρακτήρισε το άρθρο ασυναρτησία και ζήτησε επανεξέταση.