επιβολή

ουσιαστικό

1. Πράξη ή αποτέλεσμα της εφαρμογής κανόνων, νόμων, μέτρων ή ποινών προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση.

2. Άσκηση εξουσίας ή δύναμης για την επιβολή αποφάσεων, περιορισμών ή υποχρεώσεων σε άτομα, ομάδες ή φορείς.

Συνώνυμα

εφαρμογή εντολή διαταγή επιταγή καταναγκασμός εξαναγκασμός καταπίεση κυριαρχία αναγκασμός δύναμη πίεση βία υποχρέωση τιμωρία φορολογία χρέωση επικράτηση αναγκαιότητα επιρροή ηγεμονία τσαμπουκάς χαράτσι κουμάντο

Αντώνυμα

άρση ακύρωση ανάκληση κατάργηση αναστολή παραίνεση επιλογή διαπραγμάτευση διαβούλευση εκλογή απαλλαγή άφεση απελευθέρωση χαλάρωση υποχώρηση παύση διαγραφή έκκληση δέηση επίκληση παράκληση συμβουλή ελευθεροποίηση προαιρετικότητα ελευθερία αίτηση

Παραδείγματα χρήσης

  • Η επιβολή των περιοριστικών μέτρων κρίθηκε αναγκαία για την προστασία της δημόσιας υγείας.
  • Η επιβολή του νόμου στην περιοχή ήταν άμεση μετά τα περιστατικά βανδαλισμών.
  • Αντιδρούν στην επιβολή νέου φόρου χωρίς διαβούλευση.
  • Η επιβολή προστίμων σε παραβάτες συχνά συνοδεύεται από νομικές προσφυγές.
  • Πρότειναν την επιβολή αυστηρότερης πειθαρχίας στο σχολείο.
  • Η επιβολή της τάξης απαιτεί συντονισμό μεταξύ των υπηρεσιών.