δέηση

ουσιαστικό

1. Πράξη ή έκφραση με την οποία κάποιος απευθύνεται με σεβασμό και ταπεινότητα προς θεότητα ζητώντας βοήθεια, έλεος ή την ικανοποίηση κάποιου αναγκαίου αιτήματος.

Συνώνυμα

ικεσία παράκληση ευχή παρακάλεμα εκλιπαρία προσευχή έκκληση αίτημα αίτηση μνημόσυνο επίκληση

Αντώνυμα

απαίτηση διαταγή εντολή πρόσταγμα επιβολή

Παραδείγματα χρήσης

  • Η δέηση του πιστού ακούστηκε μέσα στην εκκλησία.
  • Ο ιερέας έκανε δέηση για τους ασθενείς.
  • Υποβλήθηκε δέηση για την αποφυλάκιση του κρατούμενου.
  • Τον παρακάλεσε με δέηση να μην φύγει από το χωριό.
  • Η δέηση του πλήθους για ειρήνη ήταν συγκινητική.