τιμωρία

ουσιαστικό

1. Ενέργεια ή μέτρο που επιβάλλεται σε άτομο ή ομάδα ως αντίδραση σε παράπτωμα ή παράβαση, με σκοπό την αποτροπή της επανάληψης, την αποκατάσταση της τάξης ή την εφαρμογή του κανόνα.

Συνώνυμα

ποινή κολασμός επιτίμηση επιπλήξη καταδίκη φυλάκιση κάθειρξη εξορία εγκλεισμός αντίποινα πρόστιμο καμπάνα εκδίκηση εκτέλεση απομόνωση διαπόμπευση στέρηση βάσανος κάρμα επίπληξη επιβολή

Αντώνυμα

ανταμοιβή επιβράβευση συγχώρεση αμνηστία χάρη αθώωση δώρο βραβείο αμοιβή έπαθλο άφεση δωράκι στεφάνι απαλλαγή επιείκεια επαινος έσοδο αποζημίωση επανόρθωση τρόπαιο

Παραδείγματα χρήσης

  • Η τιμωρία του δράστη ήταν φυλάκιση.
  • Στον μαθητή επιβλήθηκε τιμωρία για την απροσεξία του.
  • Σκέφτηκε ότι η συνείδησή του ήταν η πιο αυστηρή τιμωρία.
  • Πολλοί πιστεύουν ότι η φύση θα επιφέρει τιμωρία σε όσους μολύνουν το περιβάλλον.
  • Παρά την παραδοχή του λάθους, απέφυγε την τιμωρία λόγω ελαφρυντικών.