αποδιοργάνωση

ουσιαστικό

1. Κατάσταση κατά την οποία η οργανωμένη δομή ή η συστηματική λειτουργία ενός ατόμου, ομάδας, οργανισμού, συστήματος ή διαδικασίας χάνει τη συνοχή της και αδυνατεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά.

Συνώνυμα

απορρύθμιση αταξία ανοργανωσία ανοργανωσιά ανοργάνωση διάλυση χάος σύγχυση κατάρρευση αναρχία χαοτικότητα αναστάτωση μπέρδεμα εμπλοκή ακυβερνησία

Αντώνυμα

οργάνωση τάξη συντονισμός ρύθμιση κανονικότητα συστηματοποίηση σχηματισμός διοίκηση οργανισμός συστηματικότητα λειτουργία ευρυθμία αρμονία τακτοποίηση ομαλότητα διαχείριση διεύθυνση ηγεσία προετοιμασία προσανατολισμός σειρά έλεγχος σύστημα κουμάντο δομή συμμάζεμα αρχηγία θεσμός

Παραδείγματα χρήσης

  • Η απρόβλεπτη απουσία του διευθυντή προκάλεσε μεγάλη αποδιοργάνωση στην ομάδα.
  • Οι καθυστερήσεις στις προμήθειες οδήγησαν σε αποδιοργάνωση της εκδήλωσης.
  • Η εξωτερική επίθεση προκάλεσε την αποδιοργάνωση των εχθρικών δυνάμεων.
  • Μετά το σοβαρό ατύχημα αντιμετώπιζε ψυχολογική αποδιοργάνωση στην καθημερινή του λειτουργία.
  • Ο ιός προκάλεσε αποδιοργάνωση στο δίκτυο των υπολογιστών του γραφείου.
  • Η αδυναμία του κράτους να παρέμβει οδήγησε σε αποδιοργάνωση των τοπικών υπηρεσιών.