ακυβερνησία

ουσιαστικό

1. Έλλειψη λειτουργικής κυβέρνησης ή διακυβέρνησης, κατάσταση στην οποία δεν υπάρχει σταθερή, αναγνωρισμένη ή αποτελεσματική κεντρική εξουσία για τη λήψη και εφαρμογή αποφάσεων.

Συνώνυμα

αναρχία χάος ανομία ασυδοσία αταξία ανοργανωσιά αποδιοργάνωση διάλυση αστάθεια μπάχαλο

Αντώνυμα

κυβέρνηση διακυβέρνηση διοίκηση τάξη κυβερνησιμότητα τιμόνι κράτος οργάνωση νομιμότητα σταθερότητα εξουσία νομοκρατία αρχηγία κουμάντο οδήγηση κανονικότητα

Παραδείγματα χρήσης

  • Η ακυβερνησία στη χώρα οδήγησε σε πρόωρες εκλογές.
  • Κατά τη θαλασσοταραχή το πλοίο έμεινε με πλήρη ακυβερνησία και κινδύνεψε.
  • Η ξαφνική αποχώρηση του διευθυντή δημιούργησε ακυβερνησία στην εταιρική διοίκηση.
  • Μετά το μεγάλο μπλακ άουτ επικρατούσε ακυβερνησία στους δρόμους της πόλης.
  • Η επιδημία αποκάλυψε την ακυβερνησία του συστήματος υγείας.