ανασφάλεια

ουσιαστικό

1. Έλλειψη ασφάλειας ή προστασίας, κατάσταση κατά την οποία άτομο, ομάδα ή αντικείμενο δεν είναι επαρκώς προστατευμένο από κινδύνους, απειλές ή βλάβες.

Συνώνυμα

αβεβαιότητα ανησυχία άγχος αγωνία αστάθεια ευαλωτότητα φόβος αμφιβολία δισταγμός αμηχανία ταραχή επιφύλαξη αναποφασιστικότητα δειλία νευρικότητα

Αντώνυμα

ασφάλεια βεβαιότητα σιγουριά ασφάλιση καταφύγιο εγγύηση άσυλο διασφάλιση εξασφάλιση αυτοπεποίθηση εμπιστοσύνη ηρεμία σταθερότητα άνεση ομαλότητα προστασία θάρρος κουράγιο αυτάρκεια γαλήνη αξιοπιστία παλικαριά πεποίθηση νεύρο αποφασιστικότητα προβλεψιμότητα τόλμη φρούρηση

Παραδείγματα χρήσης

  • Η ανασφάλεια την έκανε να αποφεύγει νέες σχέσεις.
  • Ένιωσα ανασφάλεια όταν περπατούσα μόνος στο σκοτάδι.
  • Η ανασφάλεια για την εργασία του τον κρατούσε σε διαρκές άγχος.
  • Η ανασφάλεια του αυτοκινήτου του τον έφερε αντιμέτωπο με πρόστιμο μετά από έλεγχο.
  • Η ανασφάλεια στη γειτονιά οδήγησε σε αυξημένη παρουσία της αστυνομίας.