αστάθεια

ουσιαστικό

1. Κατάσταση ή ιδιότητα του να μην είναι σταθερό, να υπόκειται σε εύκολες ή συχνές μεταβολές στην ισορροπία, τη θέση, τη σύνθεση ή το αποτέλεσμα.

Συνώνυμα

αβεβαιότητα ανασφάλεια ανισορροπία μεταβλητότητα ευμεταβλητότητα διακύμανση ευθραυστότητα ζάλη ασυνέπεια ευμεταβλησία ρευστότητα αναταραχή ταραχή κλονισμός ανωμαλία χαοτικότητα αλλαγή αναποφασιστικότητα ακυβερνησία

Αντώνυμα

σταθερότητα αμεταβλητότητα ομαλότητα βεβαιότητα ασφάλεια μονιμότητα συνέπεια ισορροπία τάξη κράτος αντοχή ζυγός κανονικότητα προβλεψιμότητα υποστήριγμα ηρεμία σιγουριά στασιμότητα

Παραδείγματα χρήσης

  • Η αστάθεια στην κυβέρνηση προκαλεί ανησυχία στους επενδυτές.
  • Η οικονομική αστάθεια επηρεάζει την καθημερινότητα των νοικοκυριών.
  • Η αστάθεια των συναισθημάτων της έκανε τις αποφάσεις δύσκολες.
  • Η αστάθεια της κατασκευής οφείλεται σε ελαττωματικά θεμέλια.
  • Η αστάθεια του καιρού συνεχίζεται με εναλλαγές βροχών και ηλιοφάνειας.