θάρρος

ουσιαστικό

1. Εσωτερική δύναμη ή στάση που επιτρέπει σε ένα άτομο να αντιμετωπίζει κίνδυνο, πόνο, φόβο ή δυσκολίες χωρίς να υποχωρεί ή να παραιτείται.

Συνώνυμα

ανδρεία γενναιότητα κουράγιο τόλμη παλικαριά παλληκαριά τσαγανό σθένος ατρόμησία τολμηρότητα κότσια ψυχή καρδιά αποφασιστικότητα μαγκιά αυταπάρνηση παρρησία θράσος θρασύτητα νεύρο πνεύμα αποφασισμός αυτοπεποίθηση ηρωισμός

Αντώνυμα

δειλία δειλότητα δειλοσύνη λιποψυχία τρόμος ντροπαλότητα συστολή ατολμία φόβος δισταγμός φοβισιά ανασφάλεια υποχώρηση απελπισία αποθάρρυνση απόγνωση επιφυλακτικότητα διστακτικότητα

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο στρατιώτης έδειξε μεγάλο θάρρος στη μάχη.
  • Έβγαλε το θάρρος να πει την αλήθεια στον διευθυντή.
  • Πάρε θάρρος και παρουσίασε την ιδέα σου στη συνάντηση.
  • Δεν έχω το θάρρος να του ζητήσω εξηγήσεις.
  • Χρειάστηκε πολύ θάρρος για να φύγει από τη σχέση.