επιμονή

ουσιαστικό

1. Σταθερή και συνεχής διατήρηση της προσπάθειας ή της επιδίωξης ενός σκοπού παρά τις δυσκολίες, τα εμπόδια ή την κόπωση.

2. Ιδιότητα ή κατάσταση κατά την οποία κάτι παραμένει σε ισχύ ή παρουσία για παρατεταμένο χρόνο.

Συνώνυμα

πείσμα εμμονή σθεναρότητα αδιαλλαξία αποφασισμός αντοχή ανθεκτικότητα επιμέλεια αφοσίωση ζήλος τσαγανό μεθοδικότητα προσκόλληση σταθερότητα αντίσταση επιδίωξη συνέπεια απαίτηση θέληση επιβίωση αποφασιστικότητα εργατικότητα προσήλωση καρτερία

Αντώνυμα

υποχώρηση αναδίπλωση εγκατάλειψη αποχώρηση παραίτηση συμβιβασμός αδιαφορία απάρνηση υποταγή αποδοχή αναποφασιστικότητα οκνηρία αβουλία αναστροφή κωλοτούμπα μεταστροφή υποχωρητικότητα παύση αμφιταλάντευση απολογία τεμπελιά διάλειμμα διαλλακτικότητα εναλλαγή ραθυμία

Παραδείγματα χρήσης

  • Η επιμονή του μαθητή τον βοήθησε να περάσει τις εξετάσεις.
  • Η επιμονή της πελάτισσας για επιστροφή χρημάτων έκανε δύσκολη τη συζήτηση.
  • Με επιμονή, ολοκλήρωσε το έργο παρά τις δυσκολίες.
  • Η επιμονή του πόνου μετά το ατύχημα ανησυχεί τους γιατρούς.
  • Η επιμονή στο σχέδιό του δίνει στο έργο ταυτότητα.