προσήλωση

ουσιαστικό

1. Στάση σταθερής δέσμευσης προς πρόσωπο, ιδέα, στόχο ή έργο, που εκδηλώνεται με συνεχή και επίμονη υποστήριξη και ενεργή συμμετοχή.

Συνώνυμα

αφοσίωση συγκέντρωση προσοχή εστίαση δέσμευση προσκόλληση λατρεία καθήλωση επιμονή εμμονή κολλημάρα πίστη πιστότητα αποφασισμός αποφασιστικότητα εργατικότητα ευσέβεια προσκύνημα

Αντώνυμα

αδιαφορία απάθεια αποσυγκέντρωση αποστασιοποίηση αποδέσμευση αποσύνδεση απομάκρυνση αποστροφή κωλοτούμπα διασπορά αποπροσανατολισμός

Παραδείγματα χρήσης

  • Η προσήλωση του μαθητή στη μελέτη απέδωσε καρπούς.
  • Η ομάδα έδειξε προσήλωση στον κοινό στόχο παρά τις δυσκολίες.
  • Απαιτείται μεγάλη προσήλωση για να ολοκληρωθεί το έργο.
  • Η προσήλωση του βλέμματός του στη σκηνή έδειχνε συγκέντρωση.
  • Η προσήλωση της εταιρείας στις αξίες της ενίσχυσε το κύρος της.