δυσπιστία

ουσιαστικό

1. Αίσθημα ή κατάσταση αμφιβολίας και επιφυλακτικότητας απέναντι σε πρόσωπα, πληροφορίες ή καταστάσεις, που εκδηλώνεται ως δυσκολία αποδοχής της αξιοπιστίας ή των προθέσεών τους.

Συνώνυμα

καχυποψία επιφύλαξη επιφυλακτικότητα σκεπτικισμός αμφιβολία αμφισβήτηση υπόνοια υποψία δισταγμός απιστία

Αντώνυμα

εμπιστοσύνη πίστη βεβαιότητα σιγουριά πεποίθηση αφέλεια αξιοπιστία προσδοκία αφοσίωση αποδοχή ανοιχτότητα ασφάλεια προφητεία

Παραδείγματα χρήσης

Ο υπουργός αντιμετώπισε την δυσπιστία των πολιτών μετά το σκάνδαλο.
Η δυσπιστία του κοινού προς τα μέσα ενημέρωσης αυξάνεται.
Ακούγοντας την εξήγησή του, εξέφρασε δυσπιστία.
Η δυσπιστία μεταξύ των συνεργατών περιόρισε την παραγωγικότητα.
Παρά την δυσπιστία, αποφάσισαν να δοκιμάσουν το νέο φάρμακο.
Τον κοιτούσε με δυσπιστία, μη μπορώντας να πιστέψει τα λόγια του.