χωρισμός

ουσιαστικό

1. Η πράξη ή το αποτέλεσμα του να χωρίζονται δύο ή περισσότερα άτομα, αντικείμενα ή έννοιες, συχνά με την έννοια του τερματισμού προσωπικής ή επαγγελματικής σχέσης.

Συνώνυμα

αποχωρισμός χώρισμα διαζύγιο διαχωρισμός διάσπαση ρήξη σχίσμα αποχαιρετισμός διχασμός διαίρεση αποκοπή αποσύνδεση αποξένωση απομάκρυνση κόψιμο σπάσιμο αποσχισμός

Αντώνυμα

ένωση επανένωση συμφιλίωση συνάντηση συνδυασμός βέρα ανάμειξη επανασύνδεση συρραφή σμίξιμο σύνδεση συμβίωση γάμος συγχώνευση συνένωση συνύπαρξη αλληλεπίδραση συγκόλληση συσχέτιση σύνοδος διασταύρωση διασύνδεση άγγιγμα σύνδεσμος δέσιμο προσκόλληση τριβή ζεύξη συγκέντρωση ματς επαφή ραφή κρούση

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο χωρισμός τους μετά από δέκα χρόνια σχέσης ήταν αναπόφευκτος.
  • Ο χωρισμός των περιουσιακών στοιχείων έγινε με δικαστική απόφαση.
  • Ο χωρισμός των απορριμμάτων σε ανακύκλωση και σύμμεικτα είναι απαραίτητος.
  • Ο χωρισμός στον σταθμό προκάλεσε πολλή συγκίνηση.
  • Ο χωρισμός των καθηκόντων ανάμεσα στα μέλη της ομάδας βελτίωσε την απόδοση.