ατρόμησία

ουσιαστικό

1. Έλλειψη φόβου ή δισταγμού μπροστά σε κίνδυνο, απειλή ή δυσκολία, που οδηγεί σε άμεση ή αποφασιστική αντιμετώπισή τους.

Συνώνυμα

θάρρος τόλμη γενναιότητα ανδρεία κουράγιο παλικαριά θράσος θρασύτητα παρρησία μαγκιά

Αντώνυμα

δειλία δειλότητα φόβος τρόμος φοβισιά φοβικότητα δισταγμός διστακτικότητα επιφύλαξη συστολή

Παραδείγματα χρήσης

  • Η ατρόμησία της πυροσβέστριας έσωσε πολλούς ανθρώπους.
  • Για να ηγηθείς μιας αποστολής απαιτείται ατρόμησία και σωστή εκπαίδευση.
  • Μέσα στη μάχη, η ατρόμησία του στρατιώτη ξεχώριζε μαζί με την ψυχραιμία του.
  • Η ατρόμησία των παιδιών όταν ανέβηκαν στο παλιό δέντρο προκάλεσε εντύπωση.
  • Στη λογοτεχνία, η ατρόμησία των ηρώων συχνά συμβολίζει τη μάχη κατά του φόβου.