εκκένωση

ουσιαστικό

1. Απομάκρυνση ή μεταφορά προσώπων ή ζώων από χώρο ή περιοχή, συνήθως για λόγους ασφαλείας, έκτακτης ανάγκης ή οργανωμένου σχεδίου.

2. Άδειασμα χώρου, δοχείου ή αγωγού από αντικείμενα, υλικά ή ρευστά με σκοπό τον κενισμό ή τον καθαρισμό.

Συνώνυμα

κένωση άδειασμα αποστράγγιση εκφόρτωση ξεφόρτωμα εκφόρτιση απομάκρυνση αποχώρηση παροχέτευση εγκατάλειψη έξοδος εκκαθάριση αποσυμφόρηση αναχώρηση ηλεκτρισμός

Αντώνυμα

γέμισμα πλήρωση φόρτωση συγκέντρωση συνάθροιση συνωστισμός παραμονή συσσώρευση κατάληψη αναπλήρωση κατοίκηση εγκατάσταση πλήθος μπουκάρισμα εισβολή εισαγωγή απόθεση απόφραξη συμπλήρωση συμφόρηση φόρτιση άφιξη είσοδος

Παραδείγματα χρήσης

  • Η εκκένωση του κτιρίου έγινε άμεσα λόγω πυρκαγιάς.
  • Η εκκένωση των πληγέντων οργανώθηκε από τις αρχές.
  • Η εκκένωση του δοχείου πρέπει να γίνεται με προσοχή.
  • Ο γιατρός σημείωσε παθολογική εκκένωση και συνέστησε εξετάσεις.
  • Η στατική εκκένωση προκάλεσε βλάβη στον υπολογιστή.
  • Η εκκένωση των στρατιωτικών δυνάμεων ολοκληρώθηκε κατά τη νύχτα.