ανυποχώρητος

επίθετο

1. Που δεν υποχωρεί σε πίεση, εκκλήσεις ή διαπραγματεύσεις και δεν αλλάζει τη στάση ή τις απόψεις του.

2. Που επιδεικνύει σταθερή, αταλάντευτη αποφασιστικότητα και συνέπεια στην αντίσταση ή στην προσπάθεια.

Συνώνυμα

αδιάλλακτος ανένδοτος ασυμβίβαστος αταλάντευτος αμετάπειστος αδιαπραγμάτευτος σθεναρός ανελαστικός άκαμπτος αμετακίνητος επίμονος πεισματάρης αμείλικτος σταθερός ξεροκέφαλος ακλόνητος αποφασισμένος απτόητος μαχητικός σκληρός αυστηρός γενναίος κολλημένος ανυπάκουος

Αντώνυμα

υποχωρητικός διαλλακτικός συμβιβαστικός ελαστικός ευέλικτος ανεκτικός συγκαταβατικός μαλακός υποτακτικός επιεικής φοβικός δεκτικός προσαρμοστικός συγχωρητικός συναινετικός υποταγμένος παθητικός πειθήνιος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο υπουργός παρέμεινε ανυποχώρητος στις απαιτήσεις του.
  • Η εκπαιδευτικός ήταν ανυποχώρητη απέναντι στην παραβίαση των κανόνων.
  • Το πρόβλημα παρέμεινε ανυποχώρητο παρά τις προσπάθειες όλων.
  • Οι διαδηλωτές έμειναν ανυποχώρητοι μέχρι να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους.
  • Ο χειμώνας αποδείχτηκε ανυποχώρητος, καθυστερώντας την έναρξη των εργασιών.