υποτακτικός

επίθετο

1. Που εκδηλώνει ή υποδεικνύει διάθεση υποταγής απέναντι σε πρόσωπα, εξουσία ή περιστάσεις.

2. Που σχετίζεται με την υποτακτική έγκλιση των ρημάτων, εκφράζοντας επιθυμία, υπόθεση, προτροπή ή πιθανότητα αντί βεβαιότητας.

Συνώνυμα

υπάκουος πειθήνιος υποταγμένος δουλικός δουλοπρεπής ευπειθής υποτελής εξαρτημένος ταπεινός υποτασσόμενος παθητικός υποχωρητικός σκυφτός γονατιστός συμβιβαστικός

Αντώνυμα

ανυπάκουος απείθαρχος ανυποτάκτος ανεξάρτητος κυρίαρχος αρχηγός αυτεξούσιος ατίθασος αυθάδης υπερήφανος οριστικός μπροστάρης πατριάρχης επικεφαλής ηγέτης ανυποχώρητος μαχητικός διοικητής άρχοντας ανώτερος επαναστάτης επαναστατικός επόπτης

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο υποτακτικός μαθητής ακολουθούσε πάντα τις οδηγίες χωρίς αντίρρηση.
  • Στη γραμματική, ο υποτακτικός τρόπος χρησιμοποιείται για να εκφράσει επιθυμία, υποθετικότητα ή αβεβαιότητα.
  • Ο υποτακτικός σύνδεσμος εισάγει δευτερεύουσες προτάσεις που εξαρτώνται από την κύρια.
  • Με τη στάση του απέδειξε ότι είναι υποτακτικός απέναντι στην εξουσία.
  • Στο μάθημα εξήγησα ότι ο υποτακτικός τύπος ρημάτων σχηματίζεται συνήθως με το μόριο «να».