συμβιβαστικός

επίθετο

1. Που τείνει να επιδιώκει ή να αποδέχεται συμβιβασμούς προκειμένου να επιλυθούν διαφορές ή να επιτευχθεί συνεννόηση.

2. Που διευκολύνει την προσαρμογή ή την εναρμόνιση ανάμεσα σε αντικρουόμενες απόψεις, προτιμήσεις ή απαιτήσεις.

Συνώνυμα

διαλλακτικός υποχωρητικός συγκαταβατικός συναινετικός συμφιλιωτικός συνεργάσιμος παθητικός ευέλικτος προσαρμοστικός ευπροσάρμοστος υποτακτικός επιεικής μετριοπαθής ήμερος

Αντώνυμα

αδιάλλακτος ανυποχώρητος ανένδοτος άκαμπτος ασυμβίβαστος άτεγκτος σθεναρός αδιαπραγμάτευτος εριστικός μαχητικός αμετάπειστος αμετακίνητος αντίθετος επιθετικός απαιτητικός επαναστατικός ετοιμοπόλεμος απορριπτικός σκληρός αμείλικτος γκρινιάρης δραστικός

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο διευθυντής ήταν συμβιβαστικός και δέχτηκε αλλαγές στο πρόγραμμα.
  • Ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε συμβιβαστικός κατά τις διαπραγματεύσεις.
  • Ο προτεινόμενος συμβιβασμός ήταν συμβιβαστικός και ικανοποίησε και τις δύο πλευρές.
  • Ο συνάδελφος ήταν συμβιβαστικός, προτιμώντας τον διάλογο από τη ρήξη.
  • Ο νέος κανονισμός δεν είναι συμβιβαστικός απέναντι σε μικροπαραβάσεις.