υποχωρητικός

επίθετο

1. Που τείνει να υποχωρεί ή να παραχωρεί απόψεις, θέσεις ή διεκδικήσεις ώστε να αποφεύγει τη σύγκρουση ή να διευκολύνει τη συμφωνία.

2. Που εμφανίζει τάση να υποχωρεί υπό πίεση ή εξωτερική φόρτιση.

Συνώνυμα

διαλλακτικός συμβιβαστικός ενδοτικός συγκαταβατικός υποτακτικός υποταγμένος παραχωρητικός μαλθακός παθητικός δεκτικός συναινετικός πειθήνιος επιεικής ανεκτικός ελαστικός ευέλικτος μαλακός ήπιος ήμερος δειλόψυχος εύκαμπτος υπάκουος

Αντώνυμα

ανυποχώρητος αδιάλλακτος ανένδοτος άκαμπτος αδιαπραγμάτευτος αμετακίνητος σθεναρός ανελαστικός ασυμβίβαστος μαχητικός αυστηρός απαιτητικός σκληρός αμείλικτος αποφασιστικός αμετάβλητος επιθετικός θαρραλέος προκλητικός μάγκας αυθάδης νταής περήφανος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο υποχωρητικός προϊστάμενος απέφευγε τις συγκρούσεις και συμφωνούσε εύκολα για να ηρεμήσει το κλίμα.
  • Η κυβέρνηση υιοθέτησε μια υποχωρητική στάση απέναντι στις απαιτήσεις των εταίρων.
  • Το υλικό ήταν υποχωρητικό και παραμορφωνόταν όταν ασκήθηκε μεγάλη πίεση.
  • Τα συμπτώματα της ασθένειας ήταν υποχωρητικά μετά τη χορήγηση του φαρμάκου.
  • Στη διαπραγμάτευση, η εταιρεία κράτησε υποχωρητική γραμμή ώστε να εξασφαλίσει μια γρήγορη συμφωνία.