αυστηρός

επίθετο

1. Που επιβάλλει ή εφαρμόζει κανόνες και πειθαρχία με μεγάλη απαιτητικότητα και χωρίς ανοχή στην παράβαση.

2. Που κρίνει ή αντιμετωπίζει με χαμηλή ανοχή τα λάθη ή τις παραλείψεις, απαιτώντας αυστηρή συμμόρφωση προς πρότυπα ή απαιτήσεις.

Συνώνυμα

σκληρός άτεγκτος αδιάλλακτος αμείλικτος αδυσώπητος άσπλαχνος άκαμπτος απαιτητικός σοβαρός κριτικός λιτός ανελαστικός αυταρχικός δραστικός περιοριστικός σφιχτός ζόρικος τσουχτερός σιδηρός αποφασιστικός ποινικός ανυποχώρητος δύστροπος κατηγορηματικός ολοκληρωτικός παγερός σφιγμένος πικρός

Αντώνυμα

χαλαρός ήπιος ανεκτικός επιεικής μαλακός εύκολος μαλθακός συγχωρητικός ελαστικός ευέλικτος συμπονετικός απαλός υποχωρητικός ευμενής γλυκό διαλλακτικός ευνοϊκός παιχνιδιάρης συγκαταβατικός χαδιάρης χαλαρούλης ανέμελος φιλελεύθερος ευγενικός προσιτός

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο καθηγητής ήταν αυστηρός με τους μαθητές στο μάθημα.
  • Οι κανόνες του σχολείου είναι αυστηροί και δεν γίνονται εξαιρέσεις.
  • Η τιμωρία ήταν αυστηρή, αλλά δίκαιη.
  • Τον χειμώνα επικράτησε ένας αυστηρός παγετός που έσπασε σωλήνες.
  • Το γραφείο είχε αυστηρό και λιτό σχεδιασμό, χωρίς περιττά διακοσμητικά.