συντονισμός

ουσιαστικό

1. Διαδικασία ή ενέργεια οργάνωσης και εναρμόνισης δραστηριοτήτων, πόρων και προσπαθειών ώστε διαφορετικά μέρη να συνεργάζονται αποτελεσματικά για την επίτευξη κοινού σκοπού.

Συνώνυμα

συγχρονισμός εναρμόνιση συνεννόηση συνεργασία ευθυγράμμιση αρμονία διαχείριση καθοδήγηση συνέργεια ευρυθμία οργάνωση σύνδεση ταύτιση διευθέτηση συμμετοχή επιμέλεια χημεία επίβλεψη ηγεσία εποπτεία προσαρμογή συμπαράταξη συσπείρωση συστηματικότητα

Αντώνυμα

αποσυντονισμός ασυνεννοησία αποδιοργάνωση σύγχυση αταξία ακαταστασία αποσύνδεση ασυμφωνία χάος κόντρα ανοργανωσιά μπάχαλο ανοργάνωση διάλυση αναρχία παραφωνία αυτοσχεδιασμός αποπροσανατολισμός

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο συντονισμός των ομάδων ήταν απαραίτητος για την ολοκλήρωση του έργου.
  • Ο συντονισμός των κινήσεων των χορευτών εντυπωσίασε το κοινό.
  • Ο συντονισμός των συχνοτήτων στο ραδιόφωνο βελτίωσε τη λήψη.
  • Ο συντονισμός των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης έγινε από το κέντρο επιχειρήσεων.
  • Ο συντονισμός ανάμεσα στα τμήματα εξοικονόμησε πολύτιμο χρόνο κατά την κρίση.