συμπόρευση

ουσιαστικό

1. Κοινή πορεία ή μετακίνηση δύο ή περισσότερων προσώπων, ομάδων ή οντοτήτων προς την ίδια κατεύθυνση, είτε πεζή είτε με οργανωμένο ρυθμό.

Συνώνυμα

σύμπλευση συνοδοιπορία συνοδεία παρέα συντροφιά συνεργασία συμμαχία συμπαράταξη σύμπραξη αλληλεγγύη συνέργεια συνεννόηση συνύπαρξη συναίνεση συμφωνία εναρμόνιση παράταξη συνάθροιση ομοφωνία ομόνοια συμπαράσταση

Αντώνυμα

απομόνωση μοναξιά αντίθεση αντιπαράθεση αντιπαράταξη σύγκρουση διαχωρισμός αποχώρηση αποστασιοποίηση αποξένωση διάσπαση απόκλιση ανταγωνισμός αποσύνδεση διάσταση μοναχικότητα κόντρα διχασμός

Παραδείγματα χρήσης

  • Περπατούσαν σε συμπόρευση κατά μήκος της παραλίας.
  • Η συμπόρευση των δύο κομμάτων στις εκλογές αιφνιδίασε πολλούς.
  • Η εταιρεία επιδιώκει συμπόρευση με τοπικούς φορείς για να προωθήσει τα έργα.
  • Η μακροχρόνια συμπόρευση τους βασιζόταν στην αμοιβαία εμπιστοσύνη.
  • Η συμπόρευση του σχεδίου με τις αξίες της κοινότητας εξασφάλισε ευρεία αποδοχή.