διαφύλαξη

ουσιαστικό

1. Πράξη ή αποτέλεσμα της διατήρησης και προστασίας κάτι από φθορά, απώλεια ή αλλοίωση.

2. Φύλαξη και επιμέλεια αντικειμένων, εγγράφων ή πόρων με στόχο την ασφαλή διατήρησή τους.

Συνώνυμα

προστασία φύλαξη διατήρηση συντήρηση διασφάλιση θωράκιση ασφάλεια αποθήκευση προφύλαξη περιφρούρηση τήρηση επιτήρηση επιμέλεια φροντίδα ασφάλιση σώση διάσωση

Αντώνυμα

καταστροφή απώλεια παραμέληση εξάλειψη εξολόθρευση φθορά βλάβη υποβάθμιση διάλυση αφανισμός κλοπή εκμηδένιση εξόντωση απαλοιφή σπατάλη θυσία χάσιμο

Παραδείγματα χρήσης

  • Η διαφύλαξη των αρχαιοτήτων είναι πρωταρχική προτεραιότητα.
  • Η διαφύλαξη των προσωπικών δεδομένων απαιτεί ισχυρά μέτρα ασφαλείας.
  • Η διαφύλαξη της ειρήνης στην περιοχή επιτεύχθηκε μέσω διαπραγματεύσεων.
  • Η διαφύλαξη του περιβάλλοντος χρειάζεται τη συνεργασία όλων.
  • Η διαφύλαξη των δικαιωμάτων των πολιτών εξασφαλίζει τη δικαιοσύνη.
  • Η διαφύλαξη της παράδοσης γίνεται μέσα από τα τοπικά έθιμα.