λύπη

ουσιαστικό

1. Ψυχική κατάσταση στενοχώριας και πόνου που προκαλείται από απώλεια, απογοήτευση, αποτυχία ή προσωπική δυσφορία, και συνοδεύεται συχνά από μειωμένη ενέργεια και επιθυμία για κοινωνική επαφή.

Συνώνυμα

θλίψη στενοχώρια στεναχώρια μελαγχολία κατήφεια οδύνη πόνος πένθος καημός λυπηρότητα αθυμία άλγος πίκρα θρήνος απογοήτευση απόγνωση κλάμα πικρία συναίσθημα κατάθλιψη αίσθημα

Αντώνυμα

χαρά ευφροσύνη αγαλλίαση σκάσιμο ευτυχία ευθυμία ανακούφιση ανάταση ευφορία γέλιο ικανοποίηση πλάκα ευχαρίστηση ηδονή ελπίδα αισιοδοξία

Παραδείγματα χρήσης

  • Η λύπη ζωγράφιζε το πρόσωπό της μετά τα νέα.
  • Με λύπη σας ενημερώνω ότι η συνεδρία ακυρώθηκε.
  • Η απώλεια του κατοικίδιου γέμισε το παιδί με λύπη.
  • Δεν κρύβει τη λύπη του όταν θυμάται τα παλιά.
  • Η ανακοίνωση έφερε λύπη σε όλη την κοινότητα.