κλάμα

ουσιαστικό

1. Φυσική αντίδραση συναισθήματος που εκδηλώνεται με παραγωγή δακρύων, συχνά συνοδευόμενη από στεναγμούς, λυγμούς ή φωνητικές εκφράσεις θλίψης, πόνου ή έντονου συγκινησιακού φορτίου.

Συνώνυμα

κλάψιμο κλάψα λυγμός αναφιλητό ολολυγμός δακρυσμός κλαυθμός δάκρυα θρήνος οδυρμός σπαραγμός οδύνη πένθος θρηνωδία κλαψούρισμα κλαψούρα ντέρτι λύπη γκρίνια κραυγή ξεφτίλα

Αντώνυμα

γέλιο γέλια χαμόγελο χαρά ευθυμία γέλως

Παραδείγματα χρήσης

  • Το κλάμα του μωρού δεν σταματούσε όλη νύχτα.
  • Μόλις άκουσε τα νέα, έβαλε κλάμα από τη συγκίνηση.
  • Η παρουσίαση ήταν για κλάμα, κανείς δεν κατάλαβε τι ήθελε να πει.
  • Με τα αστεία του προκάλεσε γέλια και κλάμα στο τραπέζι.
  • Η ταινία προκάλεσε κλάμα σε πολλούς θεατές.