ήττα

ουσιαστικό

1. Αποτέλεσμα αγώνα, σύγκρουσης ή αντιπαράθεσης κατά το οποίο ένα άτομο, ομάδα ή κόμμα χάνει, χάνει την υπεροχή ή αναγκάζεται να υποχωρήσει, με συνεπακόλουθη απώλεια σκοπών, θέσης ή εξουσίας.

Συνώνυμα

συντριβή πανωλεθρία διασυρμός καταποντισμός εκμηδένιση χάσιμο καταστροφή απώλεια αποτυχία φιάσκο σφαγή πτώση ξεφτίλισμα κάζο κατάρρευση σφαλιάρα χαστούκι ταπείνωση εξευτελισμός καταισχυσμός

Αντώνυμα

νίκη θρίαμβος επικράτηση τίτλος πρωτάθλημα κύπελλο κατόρθωμα κούπα πρωτιά τρόπαιο επιτυχία κατάκτηση επίτευγμα επιχείρηση άθλος κυριαρχία πρωτοκαθεδρία ανωτερότητα δικαίωση υπεροχή ανατροπή δύναμη προβάδισμα παντοδυναμία

Παραδείγματα χρήσης

  • Η ομάδα υπέστη βαριά ήττα στον τελικό.
  • Η παράταξη υπέστη ήττα στις εθνικές εκλογές.
  • Ένιωσε την ήττα ως προσωπική αποτυχία, αλλά συνέχισε να προσπαθεί.
  • Η απόφαση του δικαστηρίου σήμανε ήττα για την εταιρεία.
  • Η ήττα του φόβου έφερε αληθινή ελευθερία.