ανωτερότητα

ουσιαστικό

1. Ιδιότητα ή κατάσταση κατά την οποία ένα πρόσωπο, ομάδα, ιδέα ή πράγμα βρίσκεται σε υψηλότερη θέση ως προς την ικανότητα, τη δύναμη, την αξία, την επιρροή ή την ποιότητα σε σχέση με άλλα.

Συνώνυμα

υπεροχή κυριαρχία ηγεμονία πρωτεία πρωτοκαθεδρία αριστεία εξαιρετικότητα κλάση πλεονέκτημα επικράτηση πρωτοπορία επιβλητικότητα προεξοχή διάκριση προτεραιότητα πρωτιά

Αντώνυμα

κατωτερότητα μειονέκτημα ισότητα ισοτιμία αδυναμία ήττα υποταγή ταπεινότητα υποτέλεια υποχώρηση ταπείνωση

Παραδείγματα χρήσης

Η ανωτερότητα της ομάδας ήταν καθοριστική στον αγώνα.
Η τεχνολογική ανωτερότητα της εταιρείας εξασφάλισε προβάδισμα στην αγορά.
Η αεροπορική ανωτερότητα του στρατού επέτρεψε την επιτυχή επιχείρηση.
Η πεποίθηση της ανωτερότητας ενός λαού συχνά οδηγεί σε συγκρούσεις.
Η ανωτερότητα ενός φαρμάκου έναντι ενός άλλου αποδείχθηκε στις κλινικές δοκιμές.