καταποντισμός

ουσιαστικό

1. Πράξη ή κατάσταση κατά την οποία κάτι βυθίζεται κάτω από την επιφάνεια του νερού ή του εδάφους, με αποτέλεσμα να καλύπτεται ή να χάνεται από την επιφάνεια.

Συνώνυμα

βύθιση καταβύθιση εμβύθιση βύθισμα βούλιαγμα ήττα βουτιά κατάρρευση πτώση κατρακύλισμα συντριβή ναυάγιο υποχώρηση καταστροφή εξαφάνιση πανωλεθρία τραγωδία

Αντώνυμα

άνοδος ανάκαμψη αύξηση ανύψωση ανόρθωση ράλι έκρηξη ανατίμηση αποκατάσταση σταθερότητα εδραίωση διάσωση πρωτιά

Παραδείγματα χρήσης

Ο καταποντισμός του πλοίου προκάλεσε πανικό στο πλήρωμα.
Ο καταποντισμός του εδάφους μετά τον σεισμό δημιούργησε βαθιά ρήγματα.
Ο καταποντισμός της αγοράς οδήγησε πολλές επιχειρήσεις στη χρεοκοπία.
Ο καταποντισμός του κόμματος στις εκλογές προκάλεσε ανακατατάξεις στην ηγεσία.
Μετά την αποτυχία, ένιωσε έναν βαθύ καταποντισμό στην αυτοπεποίθησή του.