ένταση

ουσιαστικό

1. Μετρούμενο μέγεθος που δηλώνει το βαθμό δραστικότητας ή την πυκνότητα ενέργειας ενός φαινομένου, όπως στην ηχητική ή στη φωτεινή εκπομπή.

Συνώνυμα

φωτεινότητα τάση πίεση φόρτιση σφίξιμο στρες διέγερση κορεσμός όγκος έλξη νευρικότητα άγχος νεύρο τόνος ακαμψία βαρύτητα ισχύς σασπένς αγωνία ανησυχία έμφαση εκνευρισμός εχθρότητα ηλεκτρισμός κάψιμο καύλα λαμπρότητα ενέργεια βαθμός ατμόσφαιρα διαπληκτισμός καταπόνηση παροξυσμός τόνωση

Αντώνυμα

χαλάρωση εκτόνωση ηρεμία ηρεμότητα αταραξία χαλαρότητα αποσυμπίεση εξομάλυνση χαλάρωμα αποφόρτιση μείωση σιωπή εξασθένιση ανακούφιση ειρηνικότητα ελάφρυνση κατάπαυση ανακωχή αμεριμνησία ηπιότητα

Παραδείγματα χρήσης

  • Η ένταση του φωτός στο εργαστήριο είναι πολύ υψηλή.
  • Η ένταση στη συζήτηση αυξήθηκε όταν άρχισαν να ανταλλάσσουν κατηγορίες.
  • Η ένταση του ήχου στη συναυλία ξεπέρασε τα όρια ασφαλείας.
  • Η ένταση του ρεύματος στο κύκλωμα μετρήθηκε με αμπερόμετρο.
  • Η ένταση που ασκήθηκε στο μέταλλο προκάλεσε μόνιμη παραμόρφωση.