διαπληκτισμός

ουσιαστικό

1. Έντονη προφορική αντιπαράθεση μεταξύ δύο ή περισσοτέρων προσώπων, με ανταλλαγή επιθετικών ή προσβλητικών εκφράσεων και υψηλό συναισθηματικό τόνο.

2. Σωματική ή βίαιη σύγκρουση που συχνά ακολουθεί ή συνοδεύει τέτοια αντιπαράθεση.

Συνώνυμα

καβγάς τσακωμός διένεξη αντιπαράθεση διαμάχη επεισόδιο καυγάς διαφωνία σύγκρουση συμπλοκή προστριβή κόντρα χειροδικία έρις διαξιφισμός μάλωμα παρεξήγηση φασαρία ένταση ξύλο σκοτωμός αντιδικία

Αντώνυμα

ειρήνη συμφωνία συμφιλίωση καταλλαγή αρμονία συναίνεση συνεννόηση ηρεμία ησυχία συγκατάθεση συνεργασία

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο διαπληκτισμός ξέσπασε ανάμεσα στους γείτονες για τα όρια του οικοπέδου.
  • Στη συνεδρίαση του δήμου προκλήθηκε διαπληκτισμός όταν τέθηκε το θέμα των τελών.
  • Ο διαιτητής σταμάτησε τον αγώνα μετά από βίαιο διαπληκτισμό μεταξύ των παικτών.
  • Οι αστυνομικοί ενημερώθηκαν για τον διαπληκτισμό και έσπευσαν στο σημείο.
  • Ο διαπληκτισμός στο οικογενειακό τραπέζι κλονίζει τις σχέσεις τους.
  • Σε πολλές ιστορίες, ένας μικρός διαπληκτισμός μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερες αντιπαραθέσεις.