σύρραξη

ουσιαστικό

1. Κατάσταση ένοπλων εχθροπραξιών μεταξύ κρατών, ένοπλων ομάδων ή οργανώσεων, με οργανωμένη χρήση βίας, στρατιωτικών επιχειρήσεων και συνεπακόλουθες ανθρώπινες απώλειες και υλικές καταστροφές.

Συνώνυμα

σύγκρουση συμπλοκή μάχη εχθροπραξία πόλεμος αναμέτρηση μακελειό σφαγή αγώνας πάλη αντιπαράθεση διαμάχη εμπλοκή καβγάς καυγάς τσακωμός τσαμπουκάς μπουκέτο βεντέτα κόντρα επεισόδιο αναταραχή εξέγερση ανταρσία αντιπαλότητα

Αντώνυμα

ειρήνη ανακωχή εκεχειρία σιωπητήριο συμφιλίωση συμφωνία συμβιβασμός αποκλιμάκωση συναίνεση συνεννόηση κατάπαυση ηρεμία ησυχία τερματισμός παύση συνδιαλλαγή

Παραδείγματα χρήσης

  • Η σύρραξη μεταξύ των δύο κρατών προκάλεσε διεθνή ανησυχία.
  • Κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης σημειώθηκε σύρραξη μεταξύ πολιτών και αστυνομίας.
  • Οι κάτοικοι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους εξαιτίας της σύρραξης στην επαρχία.
  • Ο δημοσιογράφος περιέγραψε τη σύρραξη ως σύντομη αλλά σφοδρή.
  • Η έντονη διαφωνία εξελίχθηκε σε λεκτική σύρραξη, που διήρκεσε ώρες.