σοφία

ουσιαστικό

1. Βαθιά και σταθερή ικανότητα να κρίνει κανείς με σύνεση και να παίρνει αποφάσεις προς το κοινό ή το μακροπρόθεσμο καλό, προερχόμενη από εμπειρία, αυτογνωσία και στοχασμό.

Συνώνυμα

γνώση φρόνηση σύνεση οξυδέρκεια επιστήμη εμπειρία πείρα νοημοσύνη παιδεία επινοητικότητα ευφυΐα προνοητικότητα μυαλό νους διάνοια φιλοσοφία εξυπνάδα ιδιοφυία ωριμότητα

Αντώνυμα

ανοησία βλακεία ηλιθιότητα αφροσύνη μωρία κουταμάρα χαζοσύνη απερισκεψία αφέλεια επιπολαιότητα άγνοια αμάθεια χαζομάρα κοτσάνα μαλακία παραφροσύνη απλοϊκότητα ημιμάθεια

Παραδείγματα χρήσης

  • Η σοφία δεν αποκτάται μόνο από τα βιβλία, αλλά και από τις εμπειρίες.
  • Έδειξε μεγάλη σοφία όταν αποφάσισε να μην αντιδράσει βιαστικά.
  • Η σοφία των παλαιών λαών μεταδόθηκε προφορικά.
  • Με σοφία και υπομονή κατάφεραν να λύσουν τις διαφωνίες.
  • Στην αρχαία φιλοσοφία αναζητούσαν την σοφία για να φτάσουν στην ευδαιμονία.