κλίκα

ουσιαστικό

1. Μικρή, κλειστή ομάδα ατόμων που συνδέονται με κοινά συμφέροντα, δεσμούς ή αλληλοϋποστήριξη και τείνει να αποκλείει τρίτους.

Συνώνυμα

ολιγαρχία παρέα παρεάκι ομάδα κύκλος συντροφιά αυλή κουστωδία σέκτα φράξια συντεχνία φατρία μπλοκ κλάσμα μπάντα μπουλούκι σπείρα φάρα κύκλωμα γκρουπ παρεούλα συμμορία πιάτσα συλλογικότητα συνασπισμός φυλή κόμμα εταιρία συμμαχία καρτέλ μαφία κομπανία

Αντώνυμα

πλήθος κοινό σύνολο κοινότητα πλειοψηφία λαός κοινωνία

Παραδείγματα χρήσης

  • Η κλίκα στο σχολείο δεν επέτρεπε σε κανέναν καινούριο να μπει.
  • Μια κλίκα στην εταιρεία ελέγχει όλες τις προαγωγές.
  • Η κλίκα των πολιτικών συμβούλων αποφάσιζε πίσω από κλειστές πόρτες.
  • Ένιωσε ότι ανήκει σε μια κλίκα που τον καταλάβαινε καλύτερα.
  • Η κλίκα έκλεινε συμφωνίες μεταξύ φίλων, παραγκωνίζοντας τους υπόλοιπους.