βλάκας

ουσιαστικό

1. Άτομο που παρουσιάζει έλλειψη κρίσης ή σύνεσης, ενεργώντας με τρόπο απερίσκεπτο ή επιζήμιο για τον εαυτό του ή για άλλους.

Συνώνυμα

ηλίθιος ανόητος χαζός μωρός κουτός βλαξ μαλάκας βλαμμένος ιδιώτης βόδι μπουνταλάς καραγκιόζης μπούφος τούβλο ντενεκές πέφτουλας άσχετος ελαφρόμυαλος αφελής άχρηστος αμόρφωτος παλαβός άπειρος απρόσεκτος αφεδρός αδαής

Αντώνυμα

έξυπνος ευφυής νοήμων ξύπνιος μυαλωμένος λογικός οξυδερκής συνετός διορατικός σοφός αντιληπτικός ικανός πρακτικός μορφωμένος

Παραδείγματα χρήσης

  • Είναι βλάκας που δεν δέχτηκε τη βοήθεια.
  • Μην είσαι βλάκας, ρώτα πριν αποφασίσεις.
  • Δεν είμαι βλάκας να πιστέψω εύκολα τέτοιες υποσχέσεις.
  • Φαινόταν βλάκας όταν εξηγούσε τη λανθασμένη θεωρία χωρίς στοιχεία.
  • Μην γίνεις βλάκας προσπαθώντας να τον εντυπωσιάσεις.