αντιπαλότητα

ουσιαστικό

1. Κατάσταση αντιπαράθεσης ή σύγκρουσης μεταξύ δύο ή περισσότερων προσώπων, ομάδων ή δυνάμεων, που προκύπτει από ανταγωνισμό, διαφωνίες ή αντικρουόμενα συμφέροντα.

Συνώνυμα

ανταγωνισμός εχθρότητα διαμάχη διένεξη αντιπαράθεση έριδα αντιδικία αντίθεση κόντρα συναγωνισμός πάλη έχθρα διχόνοια σύγκρουση τσακωμός μονομαχία μάχη σύρραξη πόλεμος

Αντώνυμα

συνεργασία φιλία ειρήνη αρμονία συνέργεια συνύπαρξη συμφωνία συναίνεση συνεννόηση συμμαχία συνεργία συμφιλίωση αλληλεγγύη ομόνοια κλίμα μονοπώλιο συμπάθεια συμπορεύση συμβίωση ομοψυχία συμπαράταξη

Παραδείγματα χρήσης

Η αντιπαλότητα μεταξύ των δύο ομάδων κορυφώθηκε στο τελευταίο λεπτό.
Παρά την παλιά αντιπαλότητα, προσπάθησαν να συνεργαστούν για το κοινό καλό.
Στην πολιτική σκηνή, η αντιπαλότητα για το νομοσχέδιο έγινε έντονη.
Στο μυθιστόρημα, η αντιπαλότητα ανάμεσα στους χαρακτήρες τροφοδοτεί την πλοκή.
Στον επιχειρηματικό χώρο, η αντιπαλότητα για τα μερίδια αγοράς οδήγησε σε νέες στρατηγικές.