αναζωογόνηση

ουσιαστικό

1. Διαδικασία ή αποτέλεσμα της επαναφοράς ή αύξησης της ζωτικότητας, της ενέργειας ή της ζωής σε οργανισμό, άτομο ή σύστημα.

Συνώνυμα

ανανέωση ζωντάνεμα ζωογόνηση ανάνηψη αναγέννηση αναβίωση αναζωπύρωση ξεκούραση ανάκαμψη ανάσταση αποκατάσταση επανεκκίνηση φρεσκάρισμα άνθιση ανάταση ανόρθωση

Αντώνυμα

παρακμή μαρασμός σκότωμα εξασθένηση αποδυνάμωση φθορά στασιμότητα συρρίκνωση υποβάθμιση εξάντληση κατάπτωση κατάρρευση αποσύνθεση υποχώρηση πτώση εξόντωση θανάτωση μονοτονία καταπόνηση κούραση στάσιμότητα καταστροφή κατάθλιψη ακινησία βασανισμός επιβράδυνση απομείωση εξασθένιση

Παραδείγματα χρήσης

  • Η αναζωογόνηση του ασθενούς ξεκίνησε αμέσως από το νοσηλευτικό προσωπικό.
  • Η αναζωογόνηση του ιστορικού κέντρου προσέλκυσε νέες επιχειρήσεις και επισκέπτες.
  • Οι εκστρατείες για την αναζωογόνηση των δασών περιλαμβάνουν δενδροφυτεύσεις και προστασία του εδάφους.
  • Η επένδυση έδωσε ώθηση στην αναζωογόνηση της τοπικής οικονομίας.
  • Η έξοδος στο βουνό έφερε αναζωογόνηση στη διάθεση και τις δυνάμεις της.