άρχων

ουσιαστικό

1. Πρόσωπο που ασκεί πολιτική, διοικητική ή δικαστική εξουσία σε κράτος, πόλη ή κοινότητα.

2. Τίτλος σε ιστορικά πλαίσια (αρχαία Ελλάδα, Βυζάντιο) για δημόσιο λειτουργό ή υπεύθυνο με συγκεκριμένα καθήκοντα και αρμοδιότητες.

Συνώνυμα

ηγεμόνας κυβερνήτης άρχοντας κυρίαρχος αρχηγός ηγέτης βασιλιάς μονάρχης δεσπότης αφεντικό τύραννος διοικητής κύριος κουμάντο πρίγκηπας ηγεμών πρόεδρος διευθυντής προϊστάμενος καπετάνιος σουλτάνος μάνατζερ υπεύθυνος επικεφαλής λοχαγός αξιωματικός κόμης ανώτερος στέλεχος

Αντώνυμα

υπήκοος υποτελής υπηρέτης δούλος λαός πολίτης υπάλληλος ιδιώτης εργαζόμενος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο άρχων της πόλης κήρυξε νέο διάταγμα.
  • Στη βυζαντινή γραμματεία αναφέρεται ο άρχων ως ανώτερος αξιωματούχος.
  • Σε κάθε ομάδα υπήρχε ο άρχων που ρύθμιζε τις σχέσεις μεταξύ των μελών.
  • Τον σεβασμό του κοινού κέρδισε ο άρχων χάρη στη δικαιοσύνη του.
  • Στον μύθο, ο άρχων των ανέμων είχε τη δύναμη να αλλάζει τους καιρούς.