διαταραγμένος

επίθετο

1. Που έχει υποστεί διατάραξη στην κανονική κατάσταση, λειτουργία ή σειρά, με αλλοιωμένη ή απορυθμισμένη δομή.

2. Που παρουσιάζει ψυχική ή συναισθηματική ανισορροπία, με ακανόνιστη ή προβληματική συμπεριφορά και σκέψη.

Συνώνυμα

ταραγμένος αναστατωμένος εκνευρισμένος ανήσυχος ασταθής ανισόρροπος τρελός αποδιοργανωμένος ανώμαλος παράφρων πειραγμένος προβληματικός μπερδεμένος παρανοϊκός ψυχασθενής ψυχοπαθής ψυχωτικός καμένος ζαλισμένος διεγερμένος νευρικός

Αντώνυμα

ήρεμος ατάραχος ισορροπημένος συγκροτημένος σταθερός ψύχραιμος ήσυχος λογικός κανονικός νορμάλ υγιής γαλήνιος συγκεντρωμένος ηρεμημένος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο διαταραγμένος άντρας απομακρύνθηκε από το πλήθος.
  • Ο διαταραγμένος ύπνος δεν του επιτρέπει να συγκεντρωθεί.
  • Η διαταραγμένη ισορροπία του οικοσυστήματος απειλεί πολλά είδη.
  • Μετά τον σεισμό, η διαταραγμένη καθημερινότητά μας χρειάστηκε μήνες για να επανέλθει.
  • Το διαταραγμένο πρόγραμμα πτήσεων προκάλεσε ώρες αναμονής στους επιβάτες.