ευθραυστότητα

ουσιαστικό

Η ιδιότητα ή η κατάσταση ενός αντικειμένου, υλικού ή συστήματος να σπάζει, να καταστρέφεται ή να φθείρεται εύκολα κάτω από πίεση, χτύπημα ή αλλαγή συνθηκών.

Συνώνυμα

θραυστότητα αστάθεια ευαλωτότητα λεπτότητα ραγισιμότητα σαθρότητα ευαισθησία αδυναμία ευπάθεια

Αντώνυμα

αντοχή στερεότητα ανθεκτικότητα ευρωστία σταθερότητα σκληρότητα θωράκιση δυνατότητα δύναμη σθεναρότητα

Παραδείγματα χρήσης

  • Η ευθραυστότητα των γυάλινων αντικειμένων απαιτεί προσεκτικό χειρισμό.
  • Μετά την επέμβαση, η ευθραυστότητα της υγείας του ήταν εμφανής.
  • Η οικονομική ευθραυστότητα της χώρας έγινε πιο έντονη στην κρίση.
  • Η ευθραυστότητα των σχέσεων φαίνεται όταν λείπει η εμπιστοσύνη.
  • Με την ηλικία αυξάνεται συχνά η ευθραυστότητα των οστών.