ακινητοποίηση

ουσιαστικό

1. Διαδικασία ή κατάσταση κατά την οποία ένα αντικείμενο, πρόσωπο ή μέρος του σώματος συγκρατείται ή εμποδίζεται από το να κινηθεί, για σταθεροποίηση, ασφάλεια ή θεραπεία.

Συνώνυμα

ακινησία παράλυση καθήλωση διακοπή αναστολή μπλοκάρισμα κόλλημα πάγωμα δέσμευση κλείδωμα σταμάτημα απενεργοποίηση στερέωση αδρανοποίηση ανακοπή μπλοκ στάσιμότητα παύση στασιμότητα εμπλοκή εγκλωβισμός

Αντώνυμα

κινητοποίηση κίνηση κινητικότητα διακίνηση περιστροφή οδήγηση μετακίνηση λειτουργία εκκίνηση ενεργοποίηση απελευθέρωση απεμπλοκή ξεκλείδωμα επανεκκίνηση διέλευση κίνημα τροχιά γκάζι άρθρωση ξεκόλλημα ροή ζωντάνεμα δραστηριοποίηση απεγκλωβισμός

Παραδείγματα χρήσης

  • Η ακινητοποίηση του αυτοκινήτου έκανε αναγκαία την κλήση γερανού.
  • Στο νοσοκομείο ο γιατρός διέταξε την ακινητοποίηση του σπασμένου χεριού με νάρθηκα.
  • Η απεργία προκάλεσε ακινητοποίηση των μέσων μαζικής μεταφοράς στην πόλη.
  • Κατά τη διάρκεια της άσκησης σημειώθηκε πλήρης ακινητοποίηση των εχθρικών δυνάμεων.
  • Στην πάλη ο αθλητής πέτυχε ακινητοποίηση του αντιπάλου και κέρδισε τον αγώνα.