υποχρέωση

ουσιαστικό

1. Κατάσταση κατά την οποία ένα πρόσωπο ή φορέας δεσμεύεται να προβεί σε συγκεκριμένη πράξη ή να τηρήσει προδιαγεγραμμένη συμπεριφορά λόγω νόμου, συμφωνίας ή ηθικής απαίτησης.

Συνώνυμα

καθήκον χρέος οφειλή δέσμευση ευθύνη υποχρεωτικότητα αναγκαιότητα αναγκασμός ρόλος εργασία εκκρεμότητα ρήτρα βάρος επιβολή ανάγκη απαίτηση εκβιασμός υπευθυνότητα

Αντώνυμα

ελευθερία προαιρετικότητα παραίνεση επιλογή δικαίωμα προνόμιο απαλλαγή απελευθέρωση έκκληση αργία ψυχαγωγία παιχνίδι διακοπές δώρο κεφάλαιο ρεπό εξαίρεση χόμπι εκλογή ανεξαρτησία

Παραδείγματα χρήσης

  • Η υποχρέωση του μισθωτή να πληρώνει το ενοίκιο αναφέρεται στο συμβόλαιο.
  • Έχουμε την υποχρέωση να προστατεύουμε το περιβάλλον για τις επόμενες γενιές.
  • Η εταιρεία δεν τήρησε τις υποχρεώσεις της προς τους προμηθευτές και προκλήθηκαν καθυστερήσεις.
  • Η υποχρέωση χρήσης ζώνης ασφαλείας προβλέπεται από τον νόμο.
  • Ο δάσκαλος ένιωσε την υποχρέωση να ενημερώσει τους γονείς για την πρόοδο του παιδιού.