υποτελής

επίθετο

1. Που υπάγεται στην εξουσία, την κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία άλλου, βρίσκεται υπό τον έλεγχο ή την καθοδήγησή του.

2. Που συμπεριφέρεται με υποτακτικότητα ή υποχώρηση απέναντι σε πρόσωπα ή απαιτήσεις, δείχνει υπακοή ή έλλειψη αυτονομίας.

Συνώνυμα

υποταγμένος υφιστάμενος υποτακτικός υπάκουος πειθήνιος δουλικός υπόδουλος υποδουλωμένος υποκείμενος υπήκοος υποχείριο τσιράκι υποδεέστερος κατώτερος εξαρτημένος δευτερεύων υπηρέτης

Αντώνυμα

κυρίαρχος ανεξάρτητος ελεύθερος αυτόνομος άρχοντας δεσπότης ηγεμόνας αφεντικό κύριος πρίγκηπας άρχων ανυπάκουος αυτεξούσιος αυτοδύναμος βασιλιάς πρόεδρος πριγκίπισσα οδηγός κυβερνήτης διοικητής ηγέτης κεφαλή επικεφαλής ανώτερος αφέντης δήμαρχος καπετάνιος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο υποτελής γαιοκτήμονας όφειλε φόρους στον δούκα.
  • Ο υποτελής του διευθυντή εκτελούσε καθημερινά τις εντολές του.
  • Η στάση της εργαζόμενης ήταν υποτελής σε συζητήσεις με τους πελάτες.
  • Η υποτελής πρόταση εξαρτάται από την κύρια πρόταση στη σύνταξη.
  • Η μεταβλητή y θεωρείται υποτελής στη μαθηματική σχέση με την x.